Dat de nummers van Isbells eenzaam in het donker zijn geschreven hoor je eigenlijk meteen. Het warme akoestische geluid ontstond doordat Gaëtan Vandewoude, na jarenlang in rockbands als Ellroy en Soon te hebben gespeeld, het tijd vond voor persoonlijker werk. In het proces liep hij tegen Naima Joris, Bart Borremans en Gianni Marzo aan, die allen hun eigen toevoeging konden leveren. Isbells is subtiel, breekbaar en ruikt soms een beetje naar folk. Dat is uiterst aangenaam, want in hun eenvoud blijken deze nummers juist erg krachtig en pakkend. Een nieuw album staat op het punt van verschijnen.
 

De double-bill support komt van Renée, over wier recent uitgekomen debuut-album Ëxtending Playground" RifRaf schreef: "‘Dum Dum Dum’ is de laatste tijd niet meer uit de ether weg te slaan. Een eendagsvlieg, denkt u? Neen, hoewel Renée even schattig en breekbaar lijkt als SoKo, heeft de Gentse haar debuut ‘Extending Playground’ zorgvuldig tot op het bot uitgespit. De songs dobberen tussen jazz en pop (‘Ferdinand’) en spelen op subtiele wijze feeërieke melodieën uit (‘Like A Balloon’). Renée betovert en streeft naar perfectie in haar uitgekiende arrangementen. Fragiele fluisterpop met een hoog knuffelgehalte, als een muziekdoosje met een dansende ballerina. De jonge Gentse ziet Amatorski en The Bony King Of Nowhere in de verte voor zich uit. Renée heeft de inhaalrace ingezet en het moet gezegd: ‘Extending Playground’ is subliem, ontroerend mooi."