Terwijl Moke enige tijd stil lag, waren de bandleden bezig met allerlei nevenprojecten. Zo maakte zanger Felix Maginn muziek bij een documentaire over de Titanic. Drummer Rob Klerkx is toe aan zijn derde soloalbum: Final Desire.

Alhoewel, niet volledig solo, want op Final Desire wordt Klerkx wederom bijgestaan door de op zijn tweede album geïntroduceerde begeleidingsband The Secret, bestaande uit wisselende bandleden als Jelle Paulusma, Jaromir Fernig, Theo Sieben en Rory van der Graaf. In grote lijnen wel dezelfde leden als op Undertones. Ook producer en organist Menno Bakker keert terug achter de knoppen. Maar daar houden ook wel zo ongeveer alle overeenkomsten met de voorganger uit 2011 en het debuutalbum Unleash uit 2009 op. Van de smaakvolle pop op het debuut, komt Klerkx via de americana van Undertones hier uit op logge, gruizige rocksongs..."Onheilspellend" is een term die vaal valt in recensies. Het contrast met de ingetogen (semi-)akoestische liedjes van een jaar geleden kan haast niet groter, al blijkt de voorliefde van de Moke-drummer voor lang uitgerekte nummers op Final Desire beter tot zijn recht te komen. Juist door de inkleuring van elektrische gitaren, donderende drums en brommende baslijnen komen de liedjes tot leven. Kom het maar beluisteren allemaal!

William Seen's Transport Music

In 2004 start de Friese Egbert van der Werff (ex-Travis/Lucas voorman) het soloproject William Seen’s Transport Music. Rene Monsma zang, bas en gitaar (ook ex-Travis/Lucas, Jacqueline Govaert), JP Hoekstra zang, gitaar, pedal steel en toetsen, (ex-Krezip, The Sheer, Jacqueline Govaert) en Gilbert Terpstra drums (ex-Kobus Gaat Naar Appelscha) sluiten zich in de daaropvolgende maanden bij hem aan en in 2005 worden er onder bezielende leiding van Frans Hagenaars opnames gemaakt voor een plaat. De opnames gaan met lange tussenpozen door tot in 2008, in 2007 emigreert Egbert van der Werff al naar Canada en de overige bandleden richten zich op andere projecten, daarmee lijkt het einde oefening voor WSTM. 

Niets is echter minder waar, want de chemie tussen de bandleden blijkt zo sterk dat ze samen muziek blijven maken. Egbert keert begin 2010 definitief terug naar Nederland en er worden weer plannen gemaakt. Al gauw komt ook de Groninger zanger en pianist Hans Hanneman de band versterken (hij werkte een paar jaar geleden nog als barpianist in Dublin en speelde orgel in een ‘zwarte kerk‘). Het eerste albumvoorproefje, de single Sunkeneyed, verschijnt reeds in juni 2011 via iTunes. Het grote geheim van het Noorden is zes jaar bewaard gebleven, maar met de release van ‘Can I sit here and absorb?’ lijkt 
de schat opgegraven en kan verdeeld worden! Liefhebbers van The Beatles, The Byrds, Big Star,
The Beach Boys, maar ook nieuwere bands als Teenage Fanclub, The Posies en zelfs Jayhawks komen met dit album volledig aan hun trekken.

WSTM bestaat uit professionele muzikanten, die hun sporen in de muziek verdiend hebben. Met hun ijzersterke ‘catchy’ liedjes en 
een welhaast on-Nederlandse authentieke sound, in combinatie met de prachtige meerstemmige harmonieën laten ze de luisteraar al snel mee zingen. Het album start met een paar pittige en rake radiosongs (Walk Around Oblivious en New Grass) 
om vervolgens met gedragen songs als Staying Home en Sea of Love af te sluiten.