• singer-songwriter
  • folk
  • indie

Vr 02-03 | Patronaat | Open: 20:00 u Aanvang: 20:30 u | € 14,70 (exclusief banktransactiekosten vanaf €0.50)

Daniel Docherty (SCO)Judy Blank

Daniel Docherty (SCO) + Judy Blank

Veel fantastische singer-songwriters ‘komen van de straat’. De bijzonder getalenteerde Daniel Docherty (25) uit Glasgow is er zo eentje. We hebben het hier niet over streetwise zijn, maar over growing up in public, waarbij je vaardigheden opdoet met het spelen op straat, in parken en in winkelcentra. Docherty heeft 'alles wel gezien' en heeft zijn strepen verdiend.

Als het nu nog steeds de jaren zestig zou zijn, zou je hem zijn tegengekomen in de koffiehuizen op MacDougal Street in New York, waar Dylan en zijn collega's hun ambacht hebben geleerd. Maar hij is niet meer een ruwe diamant. Hij is klaar om de volgende stap te nemen. Docherty heeft duidelijk de ervaring om live te spelen voor publiek in alle maten. Hij speelt net zo gemakkelijk voor een klein publiek als voor een volgepakt Carré. Hij is getekend bij het [PIAS] label, dat hem ontdekte op het jaarlijkse Eurosonic Noorderslag festival in Groningen (2016). Nederland heeft door de jaren heen een goede reputatie opgebouwd als testmarkt voor internationale artiesten. Het heeft als lanceerplatform gediend voor singer-songwriters als Gavin James en Ben Howard.

'Ik speel nog steeds graag op straat, maar dit jaar heb ik het helemaal niet zoveel gedaan,' zegt Docherty. 'Voor mij is het een van de meest comfortabele en plezierige plekken om op te treden! Ik wil altijd wel in elke nieuwe stad waar ik speel, de straat op. Het is de ideale manier om liedjes te schrijven en dingen direct uit te proberen in het openbaar. Ik krijg spontaan een idee en begin te improviseren. De vrijheid hebben om zo creatief en spontaan te kunnen zijn, is iets waar ik heel erg van hou. Het op die manier ontmoeten van mensen is een van de beste ervaringen.’ Hold Me, de nieuwe single die in Oktober uitgebracht zal gaan worden, is het schoolvoorbeeld van die methode. ‘Het begon als een idee dat ik had terwijl ik op straat speelde, en dat zich daarvandaan verder ontwikkelde,’ bevestigt hij enthousiast.

En het is zeker niet de enige track met die ontstaansgeschiedenis… Garden In The Snow dat stond op zijn in 2015 door hemzelf uitgebrachte 4 track EP This Holy Fire is een ander goed voorbeeld. Als volbloeds verhalenverteller deelt Docherty de geschiedenis van dat ene nummer: ‘Het was geschreven over een vrouw die ik ontmoette op straat. Zij had haar man verloren. Ze kwam om me te bedanken voor het spelen van het liedje Tears In Heaven van Eric Clapton, en legde uit dat het lied iets voor haar en haar man had betekend.’ Muziek als troost, is dat nou niet geweldig? Is dat niet juist waarom kunstenaars er zijn, om ons een beetje hoop en inspiratie in ons leven te geven?

Afgezien van zijn liedjes en zijn geweldige zangkwaliteiten, verdient Docherty ook alle lof als instrumentalist. Hij heeft namelijk nog een extra 'wapen', zijn gitaar. Hij is niet alleen een singer-songwriter, maar hij is ook een ‘mean fingerpicker’, een echte virtuoos op zijn gitaar. Dankzij zijn songwriting en zijn gitaarspel is het duidelijk dat hij een groot fan van wijlen John Martyn en Tommy Emmanuel is. Zijn adembenemende gitaarstijl doet denken aan die van de Amerikaanse gitarist Andy McKee.

In Nederland groeit het profiel van Docherty gestaag. Hij stond al in het voorprogramma van lokale helden als Racoon en HAEVN en in oktober komt zijn nieuwe single Hold Me uit.
 

Judy Blank is terug op de podia. Met een koffer vol nieuwe liedjes over klein geluk, Louisiana en je draai proberen te vinden in de wereld.

‘When The Storm Hits’, Blanks in 2014 uitgekomen debuutalbum, kreeg een viersterrenrecensie in OOR. De kleurrijk ingevulde pianonummers, waarin sterke melodieën en een krachtig, authentiek stemgeluid de toon zetten, bleken ook live goed te werken. Ze speelde op North Sea Jazz, Lowlands en Pinkpop, was te zien bij De Wereld Draait Door en reisde later in het jaar het land het land door voor haar eerste clubtour, die zalen als Paradiso en Tivoli niet oversloeg. Ze eindigde de tour als een van de afsluitende acts op het Songbird Festival.

Inmiddels is ze met haar muziek, die bij iedereen met een beetje gevoel keihard binnenkomt, een iets andere weg ingeslagen. Gewapend met gitaar zet ze een andere sound neer dan voorheen. Veel van de liedjes zijn geïnspireerd door haar recente reizen naar Amerika. Daar speelde ze in intieme setting op open mic nights in verschillende bars en cafés in Louisiana, waar ze al gauw talk of the day werd. Binnen een mum van tijd werd ze gevraagd te spelen bij het lokale radiostation en had ze er nieuwe optredens bij. Ook droomde ze weg bij shows van haar grootste inspiratiebronnen: folk/countryduo The Wood Brothers en Ben Howard. Ze ontmoette, beleefde, nam de tijd om te groeien; en dat is te horen. De teksten zijn volwassener, doorleefder en eerlijker dan ooit. Met haar nieuwe liedjes deelt ze haar hersenspinsels op een houten veranda in Lake Arthur, laat ze je proeven van met suiker bestoven beignets in New Orleans en bezingt ze dagelijkse strubbelingen met een stem waar je kippenvel van krijgt.

Judy Blank werkt momenteel aan haar tweede album dat in 2018 uitkomt.

”This young girl sang some songs that made my heart drum. If she was anywhere around me, I’d go see her ev’ry night.” – Seasick Steve


 

Deze site maakt gebruik van cookies. Lees hier onze Cookie Verklaring en lees hier onze Privacy Verklaring